Legenda o św. Aleksym - opracowanie; Matura ustna z języka polskiego; Fran­cisz­kań­ski ide­ał ubó­stwa jako mo­del asce­zy. Omów za­gad­nie­nie na pod­sta­wie zna­nych Ci frag­men­tów Kwiat­ków świę­te­go Fran­cisz­ka z Asy­żu. W swo­jej od­po­wie­dzi uwzględ­nij rów­nież wy­bra­ny kon­tekst. „Legenda o św. Aleksym” jest jedyną zachowaną wersją wierszowaną historii o życiu tej postaci. Praca anonimowego autora nie została jednak dokończona, opowieść składa się z 240 Do bardziej znanych przykładów legend z przeszłości zaliczyć można: Legenda o św. Jerzym – święty chrześcijański, który najbardziej znany jest z walki ze smokiem. Jest przykładem typowej legendy hagiograficznej, wielokrotnie potem redagowanej przez różnych twórców. Legenda o Panu Twardowskim – jedna z najsłynniejszych Polska wersja „Legendy o świętym Aleksym” powstała w pierwszej połowie XV w., a znany nam dziś rękopis, przechowywany w Bibliotece Jagiellońskiej, pochodzi z roku 1454. W rękopisie brakuje zakończenia utworu, obejmującego lament członków rodziny świętego oraz opis jego pogrzebu. Uporządkuj. autor: Krystyna1705. Legenda o Smoku Wawelskim - kolejność Uporządkuj. autor: Milenawypych. Plan wydarzeń - "O psie, który jeździł koleją" Połącz w pary. autor: Paulinaolszewska. Klasa 1Klasa 2Klasa 3Edukacja wczesnoszkolnaLektura O psie który jeździł koleją. Legenda o Lechu, Czechu i Rusie Połącz w pary. autor: Pierwotna wersja legendy o "Świętym Księciu" powstała w Syrii w 2. połowie V wieku jako wyraz kształtowania się nowych, ascetyczno-pustelniczych wzorców doskonałości chrześcijańskiej. W najstarszych wersjach bohater legendy zwany jest "Mężem Bożym", w późniejszych zaś przeróbkach greckich i łacińskich - Aleksym (gr. alexis Za niegodne uważano gromadzenie bogactw, zabieganie o własne znaczenie wspinając się na coraz wyższe szczeble ludzkiej hierarchii, uleganie zachciankom ludzkiego ciała, czerpanie przyjemności z doczesnego życia zaniedbując dążenie do życia wiecznego. 16. „Legenda o św. Aleksym” jako lektura szkolna /Agnieszka Milewska // Młoda Polonistyka. – 2001, nr 4 s. 103-111. 17. „Legenda o świętym Aleksym” o piśmie i słowie pisanym / Witold Wojtowicz // Polonistyka. – 2008, nr 4, s. 36-39. 18. Lekcje z materiałem nauczania w tle? Legenda o świętym Aleksym - Streszczenie krótkie. w rodzinie, żyła w czci i kaźni, nie traciła żadnego bliskiego człowieka, przyjaciela. Królewna odpowiedziała mu, że jej wola jest taka jak jego i że chętnie wypełni to, co jej polecił. Chciała ona zachować dziewictwo, żyć cnotliwie i karnie. 85% Dążenie do wewnętrznej doskonałości na podstawie "Legendy o św. Aleksym" i "Kwiatków św. Franciszka". 85% Przedstaw istotę postawy franciszkańskiej. W swojej pracy wykorzystaj pisma św. Franciszka z Asyżu i inne utwory literackie. (ocena 100%) 83% Człowiek współczesny o postawie Świętego Franciszka 4ch6tGA. W skrócie Zyskaj dostęp do setek lekcji przygotowanych przez ekspertów! Wszystkie lekcje, fiszki, quizy, filmy i animacje są dostępne po zakupieniu subskrypcji. W tej lekcji: Legenda o św. Aleksym – streszczenie,Legenda o św. Aleksym – opracowanie,cechy ascety. 7-dniowy dostęp Wypróbuj bezpłatnie portal Dostęp do 9 przedmiotów 7 dni zupełnie za darmo! Tylko dla nowych użytkowników Bez podawania danych karty lub Kup dostęp do Miesięczny dostęp do wszystkich przedmiotów Dostęp do 9 przedmiotów Płatność co miesiąc Zrezygnuj kiedy chcesz! 19,90Płatne co miesiąc Zrezygnuj w dowolnym momencie Kontynuuj RABAT 15% Roczny dostęp do wszystkich przedmiotów Dostęp do 9 przedmiotów Korzystny rabat Jednorazowa płatność Korzystasz bez ograniczeń przez cały rok! 84,15 7,01 zł / miesiąc Jednorazowa płatność Kontynuuj lub kup dostęp przedmiotowy Dostęp do 1 przedmiotu na rok Nie lubisz kupować kota w worku? Sprawdź, jak wyglądają lekcje na Dla Ucznia Sprawdź się Filmy do tego tematu Materiały dodatkowe hagiografia pareneza cel utworów pokazujących wzorce osobowe i uczących, jak żyć Odpowiedzi lukasz10 he he odpowiedział(a) o 17:20 -realizuje wskazanie ewangelii;-wyzeka sie bogactw,sławy,zyje w nedzy,jest bezimienny;-szuka cierpien i niewygod;-zyje w czystosci;-znosi ponizenia i upokorzenia. 0 0 Stefan14 odpowiedział(a) o 16:09 pomarzcie ludzie ja też mam to zadane ! :( 0 2 Uważasz, że ktoś się myli? lub Szkoła średnia, klasa pierwsza, jedna jednostka lekcyjnaTEMAT: Średniowieczny ideał ascety – Legenda o św. AleksymCELE LEKCJI: -OGÓLNY – refleksja nad średniowiecznym wzorcem ascety-OPERACYJNE – uczeń: -analizuje i interpretuje „Legendę o świętym Aleksym”-charakteryzuje Aleksego jako ascetę, umieszcza ten ideał w kontekście pozostałych wzorców osobowych-zna pojęcia: archaizm, asceza, hagiografia, teocentryzm-bierze udział w dyskusjiMETODY KSZTAŁCENIA:-metoda problemowa, heureza, elementy wykładu, dyskusjaFORMY ORGANIZACYJNE: - praca zbiorowa, praca indywidualnaŚRODKI I MATERIAŁY DYDAKTYCZNE:-tekst „Legendy o św. Aleksym”PRZEBIEG LEKCJII WSTĘP Nauczyciel inicjuje dyskusję o współczesnych idolach. Pyta uczniów kto dla nich jest wzorem i stawia problem, jaką idole pełnią rolę w społeczeństwie, możliwe odpowiedzi:-są uosobieniem marzeń, naśladuje się ich wygląd, sposób bycia, myślenia, motywują do określonego zachowania itd...Nauczyciel nawiązując do krótkiej dyskusji, przedstawia średniowieczne wzorce osobowe i krótko je charakteryzuje. Trzy wzorce osobowe – pełniły różne role w społeczeństwie feudalnym i były predestynowane do innych zadań: -Ideał władcy: np. Bolesław Chrobry-Ideał rycerza: np. hrabia Roland-Ideał ascety: np. św AleksyII OPRACOWANIENastępnie nauczyciel informuje że lekcja będzie poświęcona ideałowi ascezy i przedstawia informacje o utworze i wstępnie wyjaśnia termin:-Tekst anonimowy-Odwołania do Złotej legendy (XIII wiek- Jakub de Voragine )-Legenda pochodzi z XV wieku (kult świętych był bardzo popularny)Następuje ciche przeczytanie tekstu i uczniowie analizują treść wskazując na wyrazy niezrozumiałe (przypomnienie pojęcia archaizmu) i odpowiadają na następujące pytania:WYMIEŃ BOHATERÓW LEGENDY, KIM SĄ, UZASADNIJ ODPOWIEDŹ CYTATAMI• Św Aleksy „Ten się w lepsze przygodził”• Jego rodzice: Eufemijan i Aglijas „Eufamijan jemu dziano/ Wielkiemu temu panu,/A żenie jego dziano Aglijas/ Ta była ubostwu w czas”• Żona Aleksego: Famijana „Korej krolewnie Famijana dziano” WYMIEŃ MIEJSCA AKCJI:min:• Rzym- pałac Eufamijana „w Rzymie jedno panię było” • Zamorskie kraje „więc się na morze wezbrał”• Kościół „więc sam pod kościołem siedział” • Pod schodami pałacu „tu pod wschodem leżał”ZREKONSTRUUJ FABUŁĘ I ŻYCIORYS ALEKSEGO: 1. Rodzice Aleksego- bogaci i mocno wierzący proszą Boga o dziecko- ich modlitwy zostają wysłuchane2. Aleksy od dzieciństwa jest wyjątkowo pobożny i swoimi czynami oraz pobożnością znacznie przewyższa rodziców („ten był oćca barzo lepszy”) 3. Ślub Aleksego i Famijany- mężczyzna opuszcza żonę w dniu ślubu (nie konsumują małżeństwa) i wyrusza „służyć temu cożci jest w niebie”)4. Aleksy zabiera ze sobą kosztowności, płynie za morze, rozdaje bogactwo biednym5. Spędza czas pod kościołem jak żebrak6. Powraca do Rzymu, mieszka 16 lat pod schodami pałacu („każdy nań pomyje, złą wodę lał”), przed śmiercią pisze list o sobie7. W momencie śmierci same biją dzwony, ciało Aleksego wydobywa piękny zapach- ku niemu zmierzają papież, cesarz, kardynałowie, ale list z zamkniętej dłoni wydobywa żona (nagroda) Nauczyciel zwraca uwagę na to, że żywot Aleksego zawiera typowe elementy dla biografii świętych średniowiecznych. Wprowadza termin LEGENDY HAGIOGRAFICZNEJ, zaliczana do LITERATURY PARENETYCZNEJ (wychowującej), opowiada o życiu świętych, jest tekstem schematycznym, zawsze ten sam szablon pod który podkładano inne imiona, miejsca itdWYMIEŃ CECHY CHARAKTERYSTYCZNE POSTĘPOWANIA ALEKSEGO:-Życie w skrajnym ubóstwie- wyrzeczenie się dóbr materialnych-Życie w samotności, rezygnacja z bliskich-Umartwianie ciała (głód, chłód, niewygoda)-Przyjmowanie ze spokojem obelg od innychNauczyciel wprowadza pojęcie ASCEZY: rezygnacji z elementów życia doczesnego i umartwianie ciała dla wiecznego zbawienia (można wspomnieć o znanych ascetach np. św Szymonie Słupniku, św Kindze)Nauczyciel podejmuje z uczniami rozmowę nt słuszności decyzji Aleksego: czy była sprawiedliwa wobec jego bliskich? Dlaczego dziś dla nas ten problem jest dyskusyjny a nie był taki w średniowieczu?( nawiązanie do światopoglądu, przypomnienie pojęcia teocentryzmu). Następnie prosi uczniów o zestawienie wzorca ascety z rycerzem i królem oraz o odpowiedź na pytanie: dlaczego te trzy wzorce były tak popularne w średniowieczu? (własne refleksje uczniów).III PODSUMOWANIEUczniowie biorą udział w krótkiej dyskusji:Dlaczego w średniowieczu asceza cieszyła się tak wielką popularnością? a następnie piszą na ten temat notatkę. mgr Karolina Orłowska Język utworu Legenda zawiera wiele wyrazów i zwrotów dziś już nieużywanych, które nazywamy archaizmami językowymi. W zależności od tego, w jakim dziele językoznawstwa zaszły zmiany, wyróżniamy następujące rodzaje archaizmów: leksykalne (leksyka to zasób wszystkich słów w danym języku), np.: rucho – odzież; ondzie – tam; a ponieważ te słowa już w języku polskim nie funkcjonują, dlatego nazywamy je archaizmami leksykalnymi;fleksyjne (fleksja to dział językoznawstwa zajmujący się odmiana wyrazów), np.: raczy – racz; karmi – karm;fonetyczne (fonetyka to dział językoznawstwa, zajmujący się brzmieniem i sposobem wymawiania wyrazów), np.: zwon – dzwon; barzo – bardzo;składniowe (składnia to dział językoznawstwa, zajmujący się budową wypowiedzeń), np.: w lepsze czasy przygodził – nadawał się do czegoś lepszego;semantyczne (semantyka to dział językoznawstwa, zajmujący się znaczeniem wyrazów), np.: dziać – dawać imię; panosza – giermek; Gatunek literacki Legenda to średniowieczny gatunek epicki pisany prozą lub wierszem. To utwór hagiograficzny (hagiografia – żywotopisarstwo świętych) opisujący pełne męki i cudów życie świętych. Każda legenda hagiograficzna miała określona budowę: prolog – wypowiedź autora wyjaśniająca cel opisywania życia bohatera;opis narodzin świętego;cudowne dzieciństwo;doskonalenie cnót w miarę wzrastania;małżeństwo, z ulubionym motywem ślubów czystości;ucieczka z domu (opisy cudownych zdolności świętego i nadprzyrodzone zjawiska);znoszenie prześladowań;świątobliwe życie;śmierć, której towarzyszą różne cuda;czasem dodawano informacje o cudach wokół relikwii (w legendzie o Aleksym tego zabrakło) Dzieła propagujące wzorce osobowe nazywają się utworami parenetycznymi. Interpretatorów tekstów o świętych nazywamy egzegetami.